Espero que haxa
alguén
que coide de min
cando morra, cando me
vaia.
Espero que haxa
alguén
que libere o meu
corazón,
que lle guste sostelo
cando estea canso.
Hai un fantasma no
horizonte.
Cando vaia para a cama
¿como poderei durmir ao chegar a noite?
¿cómo descansará a
miña cabeza?
Estou espantado do lugar que hai
xusto entre a luz e ningunha parte.
Non quero ser o elixido,
alí abandonado, alí abandonado.
Hai un home no
horizonte
que desexa que me
deite,
se sucumbo aos seus
pés esta noite
permitirá que
descanse a miña cabeza.
Así que hai unha esperanza
de que non me asfixie
ou de que quede
paralizado pola luz.
É como un regalo
caído do ceo. Non quero irme
ao final do horizonte.
Espero que haxa
alguén
que coide de min
cando eu morra, cando me vaia.
Espero que haxa
alguén
que libere o meu corazón
e me abrace cando
estea canso.
